-
Agnieszka Wolny-Hamkało
Nie bądź bezpieczny, odbiorco. Odtąd tekst będzie zmieniał się wraz z tobą, towarzyszył ci w drodze. Poezja Andrzeja Sosnowskiego znów się pięknie materializuje, błyskotliwie wymyka, uwodzi i straszy
-
Eliza Szybowicz
Wbrew temu, co napisał Dariusz Nowacki, Sieniewicz nie tkwi w rozkroku. Jego najnowsza powieść udowadnia, że zainteresowanie językiem i wyobraźnią nie wyklucza „zaangażowania”
-
Błażej Warkocki
Nowy tom „Dziennika” Jarosława Iwaszkiewicza to lektura wciągająca, fascynująca i potencjalnie wywrotowa. Oczywiście jeśli tylko będziemy chcieli
-
Rozmowa z M. Sieniewiczem
Moja nostalgia to nie nostalgia za PRL-em. To nostalgia za światem, który wymagał wysiłku i zmuszał człowieka do myślenia, wzmagając w nim heroizm życia
-
Magda Heydel
Nagroda Bookera 2009: wybitna książka nieznanej w Polsce Hilary Mantel o Cromwellu to poruszająca odwagą i jasnością ocen powieść polityczna, demaskatorska panorama wielkiej gry
-
Anna Arno
Nagroda Goncourtów 2009: Marie NDiaye, Senegalka z pochodzenia, zaczęła pisać jako dwunastolatka. Gdy miała siedemnaście lat, znany wydawca osobiście odwiedził jej liceum, by podpisać z nią kontrakt
-
Joanna Tokarska-Bakir
Autobiografia Arthura Koestlera opowiada o człowieku, który zrozumiał, że wspólną cechą altruistycznych utopii jest skazywanie ludzi na czynienie tego, do czego czują największą odrazę
-
Grzegorz Wysocki
Praca u podstaw trwa. Z każdą kolejną książką Korporacji Ha!art otrzymujemy następny (oczywiście ważki) temat domagający się ogólnonarodowej debaty
-
Jan Strzałka
Opowiadania Nabokova po polsku już w komplecie! To lektura, od której nie można się uwolnić
-
Małgorzata Łukasiewicz
-
Błażej Warkocki
Pierwszy tom „Dzieł” Herlinga-Grudzińskiego to lektura odświętna i raczej „doskokowa”. Można tę książkę czytać z różnych stron. Mnie zainteresowało to, czego w niej nie ma
-
Bogusław Deptuła
„Chéri” Colette to rozprawa z męskim egoizmem, odwiecznym sprawcą kobiecych nieszczęść, lekko napisana, co nie znaczy, że nieprawdziwa
-
Rozmowa z Marianem Stalą
Czytelnik lubi serie, pisarz czasem ich nienawidzi. Archetypiczne jest zachowanie Doyle’a, który zabił Sherlocka Holmesa, żeby się od niego uwolnić, ale został zmuszony do wskrzeszenia go
-
Tomasz Fiałkowski
-
Rozmowa z Jackiem Hugo-Baderem
Małgosia Szejnert mówiła, że kiedy przynoszę jej tekst, wie, że nie będzie się nudzić. I wie, że po moim tekście może być potężnie wkurwiona
-
Bartosz Staszczyszyn
„Pielgrzym nad Tinker Creek” Annie Dillard, bestseller epoki kontrkultury, jest książką tak entuzjastyczną, że wręcz nieznośną
-
Artur Madaliński
Kazimierz Kutz potrafi zaskakująco dobrze pisać. Efektem jest jedna z najciekawszych opowieści o Śląsku, jakie powstały w ostatnich latach
-
Agnieszka Rahoza
„Pensjonat” Piotra Pazińskiego jest pierwszą od wielu lat powieścią, która wyrasta z tradycji i kultury polskich Żydów
-
Anna Marchewka
„O chorowaniu” – jeden z najśmielszych esejów Virginii Woolf – wreszcie ukazał się w Polsce. Woolf uważała, że choroba jest najciekawszym – obok miłości i zazdrości – tematem literackim
-
Bogusław Deptuła
Kiedy jest się początkującym pisarzem w Paryżu w latach dwudziestych, nawet głód ma smak obietnicy sukcesu. Szczególnie gdy nazywasz się Ernest Hemingway
-
Joanna Ugniewska
Katastroficzna książka znanego włoskiego reportera, który udał się w podróż po własnym kraju. Czy Włochy są krajem przypadkowo zjednoczonym i trwale prowizorycznym?
-
Małgorzata Łukasiewicz
-
Joanna Ostrowska
„Stroma ściana” Eugenii Ginzburg – jedna z nielicznych relacji kobiecych dotyczących życia codziennego w GUŁagu. To kronika kobiecego doświadczenia, bez pomijania sfer związanych z ciałem, seksualnością
-
Eliza Szybowicz
Nowa powieść Daniela Odiji opiera się na wspaniałych wieloznacznościach, a jednocześnie bywa rażąco stereotypowa. Tym niemniej niebezpieczeństwo, że pisarz na dobre ugrzęźnie w dotychczasowej manierze, zostało odsunięte
-
Agnieszka Rahoza
„Rozejm” Primo Leviego to powieść o fikcyjności końca wojny. Doświadczenie wyzwolenia nie jest możliwe dla ocalałych z Zagłady. Holokaust trwa nadal i nie może być uznany tylko za fakt historyczny
-
Rozmowa z Wojciechem Albińskim
Zżyłem się z Zulusami, więc wydawało mi się, że miałem coś do powiedzenia na ich temat. Nawet zacząłem rozumować tak jak oni, a tutaj, w Warszawie, przyjechałem i patrzę – inny lud
-
Anna Arno
Philip Roth, piętnowany tu i ówdzie jako pornograf i skandalista, w swej najnowszej powieści przedstawia „zwykłą tragedię”, która wcześniej czy później dotknie każdego z nas
-
Grzegorz Wysocki
Nieważne, jak bardzo zachwycaliśmy się „Imperium” Kapuścińskiego i jak mocno zmuszano nas do lektury „Tworzywa” Wańkowicza. Gdyby ci autorzy żyli, na pewno nie trafiliby na karty reporterskiej antologii Mariusza Szczygła
-
Tomasz Fiałkowski
-
Magda Heydel
Najnowsza książka Kazuo Ishiguro, jednego z najwybitniejszych współczesnych pisarzy brytyjskich, to pierwszy w jego karierze zbiór opowiadań
-
Eliza Szybowicz
Olga Tokarczuk napisała świetny kryminał o „starej wariatce” walczącej z myśliwymi. Przy okazji rozbiła wyobrażenie o demokracji jako rynku idei, na którym wszyscy mają równe szanse
-
Małgorzata Łukasiewicz
-
Błażej Warkocki
Come-back Natalii Rolleczek, autorki „Drewnianego różańca”, czyli polskich „Sióstr magdalenek”. Niegdyś jej powieść była używana w walce z Kościołem. Dziś może być czytana bez ideologicznego balastu
-
Błażej Warkocki
Czy homoseksualizm jest ciekawy? Nie. Jest nudny jak śmierć. Naprawdę ciekawy jest heteroseksualizm. I tu queerowa krytyka miałaby wiele do powiedzenia
-
Tomasz Fiałkowski
-
Rozmowa z Marianem Pankowskim
Moje pisarstwo jest radosną bezczelnością. Kiedy zwracają mi uwagę: „Przecież tak się nie mówi”, odpowiadam: „Jak to się nie mówi, skoro ja mówię?”. To jest właśnie moja czelność człowieka szczęśliwego
-
Grzegorz Wysocki
Choć spokojnie mógłbym być wnukiem Mariana Pankowskiego, to właśnie tego pisarza niektóre media w dalszym ciągu uważają za najmłodszego polskiego autora
-
Anna Arno
W USA największą sensacją literacką sezonu jest publikacja ostatniej, nieukończonej powieści Nabokova wbrew woli zmarłego w 1977 roku autora. Pisząc ją, Nabokov wiedział, że umiera
-
Sebastian Frąckiewicz
„Serce narodu koło przystanku”, czyli wędrówka Włodzimierza Nowaka po Polsce ludzi zbędnych, mało europejskich i zaniżających współczynnik PKB
-
Anna Nasiłowska
Jeśli kryterium oceny książki jest to, z jakim uczuciem się ją zamyka, to „Dziennik na nowy wiek” Józefa Hena odkłada się z poczuciem grozy
-
Małgorzata Łukasiewicz
-
Eliza Szybowicz
Bohaterka nowej powieści Andrzeja Barta tkwi w podwójnej opresji – patriarchalno-domowej i komunistyczno-państwowej. Pierwsza z nich jest niestety jedynie źródłem niegroźnego komizmu
-
Rozmowa z Anną Legeżyńską
Istnieje pewien ciąg zjawisk, który można nazwać liryką kobiecą, pod warunkiem że nie będziemy rygorystycznie dopominać się o definicję
-
Grzegorz Wysocki
„Jestem komunistyczną babą!” Dana Lungu opowiada o tęsknocie za komunistycznym rajem
-
Bogusław Deptuła
Giuseppe Tomasi di Lampedusa był nie tylko wybitnym pisarzem, ale także smakoszem, by nie powiedzieć: obżartuchem
-
Tomasz Fiałkowski
-
Joanna Tokarska-Bakir
W otwartości, z jaką we własnym przekonaniu podchodzimy do inności, kryje się „wirus podstępnej zdrady” – twierdzi J.M. Coetzee w debiutanckiej powieści i w esejach „Białe pisarstwo”
-
Konstanty A. Jeleński
Z okazji publikacji nowego tłumaczenia „Geparda” Lampedusy autorstwa Stanisława Kasprzysiaka, przypominamy francuską recenzję powieści Konstantego A. Jeleńskiego z 1959 roku
-
Agnieszka Jakimiak
Pascal Quignard nie szuka powszechnego języka do nazwania ludzkiej intymności. Przeciwnie – obrazuje własną drogę do języka, który mógłby służyć tylko temu, co prywatne
-
Dariusz Sośnicki
Najnowszy tom wierszy Adama Zagajewskiego może rozczarować. Oto Zagajewski, jakiego znamy od lat: obrońca stylu wysokiego, poeta kultury i pamięci
-
Artur Madaliński
Jacek Dukaj, za pomocą baśniowej konwencji i nieustannego zderzania stereotypów, wprowadza historyczny dyskurs o stanie wojennym w przestrzeń zabawy i artystycznego ekscesu
-
Anna Arno
Wiele najciekawszych biografii ostatnich lat nie zostało jeszcze wydanych w Polsce: George Byron, Pablo Picasso, Wittgensteinowie, Evelyn Waugh, V. S. Naipaul, Flannery O'Connor, John Cheever
-
Bogusław Deptuła
Sięgania do przepisów kuchni absurdalnej lepiej unikać, no bo jak tu podać: niewiniątko w tarapatach, misjonarza na dziko czy Syrenę Południa w białym winie?
-
Piotr Kłoczowski
„Od kilku dni «pracuję» nad projektem książki. Miałem takie nagłe «olśnienie» – ale nie wiem, do jakiego stopnia te rzeczy są mylne”
-
Bogusław Deptuła
Co jadał największy wsród florenckich malarzy dziwak, egotyk, hipochondryk i „gastropondryk”?
-
Tomasz Fiałkowski
-
Juliusz Kurkiewicz
Również w tym roku nie obyło się bez rytualnych narzekań na literacką Nagrodę Nobla. Wszystkim, którzy uważają, że nagroda zeszła na psy, polecam prosty eksperyment
-
Błażej Warkocki
W nowej powieści Jerzego Sosnowskiego postacie są stereotypowe, a potencjalny święty – nie dość skandaliczny
-
Anna Arno
Ostatni zbiór opowiadań Johna Updike’a (1932–2009). Pisarza interesują rzeczy, które dla dziecka były naturalne, potem zostały zapomniane, a starego człowieka dręczą, choć nie ma już kogo o nie zapytać
-
Grzegorz Wysocki
Być może miłośnikom „Dextera” trudno w to uwierzyć, ale morderca wcale nie musi wyróżniać się z tłumu szarych zjadaczy chleba
-
Monika Rogowska-Stangret
Juli Zeh, okrzyknięta kilka lat temu rewelacją młodej literatury europejskiej, w swej najnowszej powieści próbuje rozjaśnić „ciemną materię”
-
Marek Zaleski
Czym jest najnowsza powieść Stasiuka, której bohater rozpamiętuje swoje eskapady w „podkarpackim Beneluxie”, gdzieś między Gorlicami, Budapesztem i Bukaresztem?
-
Artur Madaliński
Nowa powieść Zbigniewa Kruszyńskiego o PRL-u uchyla stereotypy znane z literatury poprzedniej dekady. Pokazuje dobrego opozycjonistę, który mógł być równocześnie doskonałym agentem
-
Małgorzata Łukasiewicz
-
Bogusław Deptuła
„Rzeczy” Pereca to przede wszystkim opisy. W piramidach piętrzących się przedmiotów nie mogło oczywiście zabraknąć jedzenia – świat bez niego jest dalece niekompletny
-
Grzegorz Wysocki
Hubert Klimko-Dobrzaniecki zamierzał napisać kryminał. Niestety, jako chłopiec nabawił się lęków, bo mieszkał w pobliżu kostnicy, a jego sąsiadem był milicjant
-
Andrzej Werner
Długo oczekiwane „Dzienniki” Jana Józefa Szczepańskiego są okazją do przypomnienia jednej z najbardziej osobnych postaci powojennej literatury polskiej
-
Eliza Szybowicz
Zwodniczo lekki ton opowiadań Patricii Highsmith ze zbioru „Siedemnaście miłych pań” skrywa mechanizm niepowstrzymany jak ręka mordercy
-
Rozmowa z Piotrem Matywieckim
Okładka jest dla mnie symbolicznie tym, co oddziela książkę od świata. Kiedy okładki są zdarte, to chcąc nie chcąc, wiersze łatwiej przenikają w świat czytelnika i piszącego
-
Tomasz Fiałkowski
-
Rozmowa z Andrzejem Stasiukiem
W telewizorze, w radiu zawsze pojawiają się eksperci, którzy wszystko wiedzą. Nie ma litości, kiedy ktoś odpowie – nie wiem, proszę pani. Przymus posiadania opinii nikomu nie służy. Nie zgadzam się na ten terror
-
Błażej Warkocki
Najnowsza powieść Michała Witkowskiego jest zgrabniutka jak top Dody i różowiutka jak jej tipsy
-
Katarzyna Tórz
Ta niezwykła książka Pereca niemal zupełnie pozbawiona jest dialogów. Nawet ludzie znajdują się tu w wyizolowanej przestrzeni; przypominają dziwne obiekty poddane obserwacji
-
Bogusław Deptuła
Trudno chyba znaleźć pisarza, który z większą radością i prostotą przyjmowałby świat takim, jakim go zastał. Jesienna, grzybowa kartoflanka jest tego świata esencją
-
Tomasz Fiałkowski
Pod koniec września ukaże się książka „Awantury na tle powszechnego ciążenia” Tomasza Lema – zapis wspomnień o ojcu, wybitnym pisarzu, Stanisławie. Tylko w „Dwutygodniku” posłowie do książki autorstwa Tomasza Fiałkowskiego
-
Magda Heydel
Świetny zbiór opowiadań zmarłego w ubiegłym roku autora „Czarownic z Eastwick” to festiwal seksizmu à la Updike – przenikliwy, bolesny i śmieszny
-
Jan Strzałka
Zapomniany rosyjski pisarz emigracyjny Gajto Gazdanow ma dziś w Rosji tysiące fanów. Po polsku ukazały się właśnie jego dwie najsłynniejsze powieści
-
Juliusz Kurkiewicz
Wspomnieniowa książka Tomasza Lema o ojcu jest jak pudełko belgijskich czekoladek
-
Joanna Tokarska-Bakir
Wkrótce minie rok, odkąd ukazało się polskie tłumaczenie „Łaskawych”. To doskonały moment, by spojrzeć na najgłośniejszą powieść ostatnich lat z dystansu
-
Jarosław Makowski
Czy, jak chcą polscy konserwatyści, Rorty jest ucieleśnieniem relatywizmu i nihilizmu?
-
Rozmowa z Keithem Botsfordem
Siostra męża mojej babci, ostatnia księżniczka Santacore Publicola, kiedyś powiedziała mi, że jej babcia znała Stendhala
-
Marek Zaleski
Nowa powieść Michała Witkowskiego opowiada o nas – mutantach żyjących w wielu rzeczywistościach i nie potrafiących z żadnej zrezygnować
-
Bogusław Deptuła
Od zjadania samogłoski „a” zaczyna się tom opowiadań „Lekcja geografii: lipogramy” Tomasza Mirkowicza; jednak zjadanie różności częściej powraca na jego stronach
-
Dariusz Czaja
Rewelacyjna, przeoczona przez krytykę książka Thérèse Delpech to rzecz o kondycji Europy. W naszym domu nie tylko straszy, w nim zwyczajnie nie ma życia
-
Małgorzata Szpakowska
Wkrótce minie rok, odkąd ukazało się polskie tłumaczenie „Łaskawych”. To doskonały moment, by spojrzeć na najgłośniejszą powieść ostatnich lat z dystansu
-
Małgorzata Łukasiewicz
-
Zofia Król
Opisana w wydobytym z papierów pośmiertnych „Chamowie” przeprowadzka stała się dla Białoszewskiego okazją do podjęcia próby opisu świata od nowa
-
Marek Zaleski
Czy piękno do niczego nam dziś nie jest potrzebne? Stało się anachroniczne? Dożywa swych dni w muzeach i wystawia się na pokaz w parkach krajobrazowych?
-
Jarosław Borowiec
Tylko zapisane słowo wygra z pamięcią – daje się słyszeć w „Uśmiechu Demokryta” Ryszarda Przybylskiego. Jeśli nawet nie będzie to zwycięstwo ostateczne, pozwoli oswoić „czas dzikiej agresji wspomnień”
-
Bogusław Deptuła
Ćwierkanie, jak chciał w 1970 roku Wojciech Żukrowski, czy arcydzieło, jak pisała Maria Janion pięć lat później?
-
Magda Heydel
Sto lat temu urodził się Malcolm Lowry – udręczony dręczyciel, alkoholik, autor jednego arcydzieła
-
Eliza Szybowicz
„Flesz” Hanny Samson to kocioł pełen ingrediencji, w którym może ugotować się wszystko i nic. Menu będzie znane, gdy bohaterki Samson odłożą kolorowe magazyny i zastąpią księży i polityków
-
Błażej Warkocki
„Literatura Europy”. Przejście z liczby mnogiej na pojedynczą jest gestem stricte ideologicznym, wypadkową tego, kim – jako wspólnota – jesteśmy albo chcielibyśmy być. To produkt sytuacji politycznej
-
Monika Rogowska-Stangret
Debiutancka powieść Jelinek to doskonała książka na urlop, nie obciąża tragediami, wesoło i lekko płyniemy przez tekst. Dopóki nie stanie nam ością w gardle
-
Tomasz Fiałkowski
-
Bogusław Deptuła
W „Namiętności” Jeanette Winterson Napoleon jest totalnym kurczakożercą. Serwowano mu je z nadzieniem, posypane natką pietruszki hodowanej w hełmie po zabitym żołnierzu
-
Karol Francuzik
Wiersze Magdaleny Bielskiej są próbą obrony wrażliwości przed zimnym frontem oczywistości, z którym mamy do czynienia codziennie
-
Anna Arno
Czy możliwe jest życie w permanentnej ekstazie? Czy żarliwość graniczy z okrucieństwem? Takie pytania zadaje Eva Hoffman w nowej powieści
-
Rozmowa z Evą Hoffman
Doświadczenie pełni, jakie daje muzyka, niesie niebezpieczeństwo. Starałam się opowiedzieć o tym w mojej powieści
-
Małgorzata Łukasiewicz
-
Eliza Szybowicz
Januszowi L. Wiśniewskiemu udał się tylko tytuł. Żenująca powieść „Bikini” miesza historyczne traumy z mainstreamową pornografią
-
Marian Stala
Fraza Marcina Świetlickiego „Będziemy obserwować postępy ciemności” staje się na naszych oczach jednym z kluczy do poezji ostatniego dwudziestolecia
-
Grzegorz Wysocki
Wydaną przez Krytykę Polityczą „Politykę literatury” czyta się jednym tchem, nawet jeśli poszczególne interpretacje i argumenty powodują, że co rusz nam tchu brakuje
-
Bogusław Deptuła
I jak tu teraz do przepisu przystąpić – zbrodnicza ryba, zbrodniczy, dworski proceder. Lepiej byłoby z karasków zrezygnować, wszak śmiertelnie ościste mogą bywać…
-
Andrzej Brzeziecki
Giedroyc z biografii Magdaleny Grochowskiej jest człowiekiem prawdziwszym niż Giedroyc „zaklęty w brąz”, bohater polityków i niektórych publicystów
-
Tomasz Fiałkowski
-
Marek Zaleski
„Polska do wymiany” Czaplińskiego opowiada o impasie. Kuszą nas idee ponowoczesności, ale w dyskursie publicznym powracają dziewiętnastowieczne wzory definiowania wspólnoty
-
Maria Poprzęcka
-
Bartosz Staszczyszyn
„W co grał De Niro” Rawiego Hage to znakomita powieść o dojrzewaniu w Bejrucie, mieście, w którym nie cichną odgłosy eksplozji
-
Maciej Czerwiński
Sarajewo z powieści Igora Štiksa, młodego pisarza z Bośni i Hercegowiny, to kolejne – po Aleksandrii, Trieście, Warszawie czy Lwowie – miasto ze skradzioną duszą
-
Grzegorz Wysocki
Czy potrafią sobie Państwo wyobrazić, jak wygląda piknik fryzjerów?
-
Bogusław Deptuła
Podróżowanie to poznawanie nowych smaków. Nowych nie zawsze znaczy przyjemnych…
-
Paweł Soszyński
„Czekając na Turka” Stasiuka to sztuka bardzo zabawna, choć niezbyt skomplikowana w przekazie. Najciekawszy jest w niej język, który autor opanował do perfekcji
-
Tomasz Fiałkowski
Rzadko powstają dziś książki podszyte takim żarem, tak trzymające w napięciu od pierwszej do ostatniej strony, jak „Lekcje ciemności” Dariusza Czai
-
Jan Strzałka
Debiutancka powieść Ewy Lipskiej spodoba się tym, których bawi lekkość języka. Dowodzi też, że niektórzy poeci twardo stąpają po ziemi, czy raczej – po krakowskim bruku
-
Bogusław Deptuła
W mieście, którego nie ma, a takim na zawsze już pozostanie Lizbona, jada się nad wyraz konkretnie, może wręcz przyziemnie, ale sny są tam nieziemskie
-
Rozmowa z Jerzym Jarzębskim
Zdumiewające, ile w ostatnich dwudziestu latach napisano powieści tradycyjnych, językiem sprzed wieku. Nowości szukać trzeba gdzie indziej. Chyba nie mamy innego wyjścia
-
Małgorzata Łukasiewicz
-
Kazimiera Szczuka
Colette buduje wspaniałe metafory kobiecej zmysłowości, czyniące z „Czystego, nieczystego” tekst założycielski dla symbolicznej genealogii lesbijek
-
Błażej Warkocki
Powiem od razu: od dawna nie czytałem polonistycznej książki, która byłaby tak pasjonująca i poruszająca, jak ta napisana przez Elizę Szybowicz
-
Eliza Szybowicz
W „Śmierci czeskiego psa” Janusza Rudnickiego Polska to szaleństwo, permanentne zagrożenie, katastrofa albo trasa cierpiętniczych, nadętych pochodów
-
Grzegorz Wysocki
„Dzieci bohaterów” to literatura zaangażowana z najwyższej półki. Krytyczna wobec opisywanej rzeczywistości i wysmakowana artystycznie
-
Joanna Tokarska-Bakir
Książka Gerharda Gnaucka o polskich latach papieża niemieckiej krytyki literackiej, Marcela Reicha-Ranickiego to, strona po stronie, żenada
-
Jan Strzałka
Korespondencja Iwaszkiewicz-Jeleński to świadectwo niezwykłej przyjaźni, budującej pomost między powojenną literaturą krajową i emigracyjną
-
Tomasz Fiałkowski
-
Bogusław Deptuła
U Czechowa je się smacznie i z fantazją. Prawdziwą perłą jest pod tym względem opowiadanie „Syrena”. Choć to wcale nie z morza pochodzi dzisiejsze danie
-
Jarosław Borowiec
Czym się różni sens od bezsensu, „milczenie puste od znaczącego”, piękno i podziw dla tego świata od jego odrzucenia? Tobą
-
Rozmowa z Claudiem Magrisem
Nie wiem, co to jest Europa Środkowa. To termin typu „chewing gum”, pod który można podstawić to, co się komu żywnie podoba. Ja podróżowałem tylko wzdłuż Dunaju
-
Bartosz Staszczyszyn
Bohaterowie Junota Diaza skazani są na prozę życia. Ich bezimienne żywoty stają się dla nas czymś istotnym, mimo że od początku mamy wrażenie, że już nie żyją
-
Dariusz Czaja
Błoto w „Suchym i wilgotnym” Littella to nie tylko ziemia nasiąknięta wodą, ale figura bezkształtnego zła, zagrażającego śmiertelnie uporządkowanemu światu nazisty
-
Błażej Warkocki
Estetyzm na miarę Prousta czy katolicki camp o zabarwieniu homoerotycznym? Jedno jest pewne – nie należy infantylizować Firbanka-kwiatuszka
-
Sylwia Chutnik
Nigdy nie pozbędę się podziwu dla Virginii Woolf. Takiego na granicy nastolatkowej egzaltacji, z wycinaniem zdjęć i wklejaniem do zeszytu. W „Pokoju Jakuba” pisarka znów nas uwodzi
-
Małgorzata Łukasiewicz
-
Anna Arno
W USA ogromne zainteresowanie wzbudził wydany niedawno zbiór korespondencji Elizabeth Bishop i Roberta Lowella, dokumentujący niezwykłą przyjaźń dwojga wybitnych amerykańskich poetów
-
Tomasz Różycki
Wczesna powieść Bernharda „Zaburzenie” natychmiast przywołuje na myśl Kafkę. Ale co myśleć o właścicielu Zamku, którego zarządca nosi nazwisko Gombrowicz?
-
Błażej Warkocki
Genialny komiks Alison Bechdel demaskuje problem naszej kultury, w której łatwiej przeczytać całego Prousta niż powiedzieć słowo „homoseksualista”
-
Monika Rogowska-Stangret
Wstrząsający reportaż Jacka Hugo-Badera ze współczesnej Rosji pokazuje rozpacz swojską i codzienną
-
Zofia Zaleska
W krótkiej powieści „Domysły na temat pewnej szabli” Magris pokazuje zapomniany epizod II wojny. Kozacy, marząc o własnym państwie w północnych Włoszech, sprzymierzyli się z Niemcami
-
Magda Heydel
Dotychczas Williamsa było po polsku jak na lekarstwo. Teraz mamy zarówno wybór wierszy, jak i cały numer „Literatury na Świecie”
-
Tomasz Fiałkowski
-
Grzegorz Wysocki
Slavoj Žižek polubiłby kryminały Jana Seghersa. Albo już je lubi
-
Bogusław Deptuła
Cudowne materii pomieszanie! Rzeczy zwykłe i niezwykłe, proste i najbardziej wyszukane na rzymskim stole znajdowały się obok siebie
-
Agnieszka Drotkiewicz
Autor biografii Houellebecqa wie, że szperanie po śmietniku w poszukiwaniu tuńczyka marki Saupiquet, którą jadł jeden z bohaterów, mija się z celem
-
Jan Strzałka
W Polsce ukazuje się przekład „Życia i losu” Wasilija Grossmana, jednej z najważniejszych rosyjskich powieści XX wieku
-
Zofia Król
„szare światło” nie stanowi sumy rozmów z Miłobędzką i Falkiewiczem. To raczej ciągłe mnożenie i dzielenie ich przez siebie. Rachunek co najmniej nieoczywisty
-
Joanna Ugniewska
We Włoszech największą sensacją literacką jest dziś dwudziestosześcioletni Paolo Giordano, fizyk z wykształenia. Jego powieść to więcej niż medialny sukces
-
Joanna Tokarska-Bakir
„Nie nadawała się do życia”, napisano o Simone Weil. To samo można by powiedzieć o ks. Stanisławie Musiale po lekturze jego „Notatnika”
-
Rozmowa z Marią Iwaszkiewicz
„Tatarak” jest opowiadaniem o śmierci, ale jest też opowiadaniem o miłości homoseksualnej. To jeden z najbardziej osobistych tekstów Ojca
-
Zofia Zaleska
W Stambule Elif Şafak nie ma melancholii, którą przypisuje miastu Pamuk. Jest chaos, gwar i energia nieustannie przeobrażającego się miasta
-
Bogusław Deptuła
Biblia wymienia zaledwie kilka jadalnych dzieł Bożych: mięsa, owoce, warzywa, zioła. Łatwo popaść w zakłopotanie: i to już wszystko?
-
Magda Heydel
Choć książki Rotha są tłumaczone na polski od lat, nie do końca uświadamiamy sobie jego pozycję jako najwybitniejszego żyjącego pisarza amerykańskiego
-
Zofia Król
„Sto piętnaście opowiadań o tym samym” Malickiego to sama radość zapisywania. A książka powstaje przy okazji
-
Jarosław Borowiec
Poezja Sommera to wędrowanie po stykach i rejestrach języków, którymi posługujemy się w naszej codzienności
-
Bogusław Deptuła
Ugotowane w specjalnym garnku szparagi polewamy przyrumienioną na maśle tartą bułką i posypujemy pokruszonym żółtkiem jajka ugotowanego na twardo
-
Juliusz Kurkiewicz
Teksty zebrane w nowej książce Pollacka nie układają się w przekonujący obraz hybrydycznej epoki, o której opowiadają
-
Tomasz Fiałkowski
-
Joanna Tokarska-Bakir
W znakomitej, prowokacyjnej książce „Proszę bardzo” Anda Rottenberg odrzuca reguły gry, obowiązujące dotąd w polskim establishmencie symbolicznym
-
Rozmowa z Małgorzatą Szejnert
Ellis Island jest wielką sceną ograniczoną wodami. Ciągle słychać fale, mewy, wiatr. Literacka pokusa jest tu większa niż przy innych tematach
-
Zofia Król
Zaledwie półtora roku po „Czarnym ogrodzie” Małgorzata Szejnert napisała kolejną książkę – reporterski poemat o pewnej wyspie
-
Joanna Roszak
Powieść „Teraz” i tom rozmów „Teoria trutnia” z powodzeniem można przeczytać w osobistym celu